ଓଡ଼ିଶା ପାଇଁ ଆପଣଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନ କ'ଣ?

"ଓଡ଼ିଶା ପାଇଁ ଆପଣଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନ କ'ଣ?"

ଏହି ପ୍ରଶ୍ନଟି ଶୁଣିଲାମାତ୍ରେ ମୁଁ ଅନ୍ୟ ଏକ ପ୍ରଶ୍ନ ନିଜକୁ ପଚାରେ -

ଓଡ଼ିଶା ପାଇଁ ମୋର ଦାୟିତ୍ୱ କ'ଣ?

କାରଣ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିବା ସହଜ। ଦାୟିତ୍ୱ ନେବା କଷ୍ଟକର।

ଇତିହାସ ସାକ୍ଷୀ - ପ୍ରତ୍ୟେକ ପିଢ଼ି ସମ୍ମୁଖରେ ଗୋଟିଏ ବଡ଼ ପ୍ରଶ୍ନ ଆସି ଠିଆ ହୁଏ।

କେହି ପିଢ଼ି ସ୍ୱାଧୀନତା ପାଇଁ ଲଢ଼ିଛନ୍ତି। କେହି ପିଢ଼ି ରାଜ୍ୟ ଗଠନ କରିଛନ୍ତି। କେହି ପିଢ଼ି ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ସହ ସଂଗ୍ରାମ କରିଛନ୍ତି।

ଆମ ପିଢ଼ି ସମ୍ମୁଖରେ ମଧ୍ୟ ଗୋଟିଏ ପ୍ରଶ୍ନ ଠିଆ ହୋଇଛି - ଆମେ କ'ଣ ଏକ ବିକଶିତ ଓଡ଼ିଶା ଗଢ଼ିପାରିବା?

ଏହି ମାଟି ଗୋପବନ୍ଧୁଙ୍କୁ ଦେଇଛି, ଯିଏ ଆମକୁ ସେବାର ଆଦର୍ଶ ଶିଖାଇଥିଲେ। ମଧୁସୂଦନ ଦାସଙ୍କୁ ଦେଇଛି, ଯିଏ ସ୍ୱାଭିମାନର ପଥ ଦେଖାଇଥିଲେ। ହରେକୃଷ୍ଣ ମହାତାବଙ୍କୁ ଦେଇଛି, ଯିଏ ଆଧୁନିକ ଓଡ଼ିଶାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିଥିଲେ। ବିଜୁ ବାବୁଙ୍କୁ ଦେଇଛି, ଯିଏ ଆମକୁ ବଡ଼ ଚିନ୍ତା କରିବାର ସାହସ ଦେଇଥିଲେ।

ସେମାନେ ନିଜ ନିଜ ସମୟର ଦାୟିତ୍ୱ ପାଳନ କରିଥିଲେ। ଏବେ ପାଳି ଆମର।

ଆଜି ଆମେ ପ୍ରାୟତଃ ପଚାରୁ - ସରକାର କ'ଣ କରୁଛନ୍ତି? ନୂଆ ପ୍ରକଳ୍ପ କେବେ ଆସିବ? କେତେ ଶିଳ୍ପ ଆସିବ? କେତେ ବିନିଯୋଗ ହେବ?

ଏସବୁ ପ୍ରଶ୍ନ ନିଶ୍ଚୟ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। କିନ୍ତୁ ଗୋଟିଏ ପ୍ରଶ୍ନ ଆମେ ପ୍ରାୟ ଭୁଲିଯାଉ -

"ମୁଁ ଓଡ଼ିଶା ପାଇଁ କ'ଣ କରୁଛି?"

ବିକଶିତ ଓଡ଼ିଶା କେବଳ ସରକାରଙ୍କ ଯୋଜନାରେ ତିଆରି ହେବ ନାହିଁ।

ଏହା ତିଆରି ହେବ ଶ୍ରେଣୀଗୃହରେ ପଢ଼ାଉଥିବା ଶିକ୍ଷକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା। ଏହା ତିଆରି ହେବ ସଚ୍ଚୋଟ ଭାବେ କାମ କରୁଥିବା ସରକାରୀ କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା। ଏହା ତିଆରି ହେବ ନୂଆ ଉଦ୍ୟୋଗ ଆରମ୍ଭ କରୁଥିବା ଯୁବକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା। ଏହା ତିଆରି ହେବ ସଚ୍ଚୋଟ କରଦାତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା। ଏହା ତିଆରି ହେବ ପରିଶ୍ରମୀ କୃଷକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା। ଏହା ତିଆରି ହେବ ବିଜ୍ଞାନୀ, ଡାକ୍ତର, ଶ୍ରମିକ, ବ୍ୟବସାୟୀ, ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀ ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦାୟିତ୍ୱବାନ ନାଗରିକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା।

କୌଣସି ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଏକାକୀ ଓଡ଼ିଶାକୁ ବିକଶିତ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। କୌଣସି ସରକାର ଏକାକୀ ଓଡ଼ିଶାକୁ ବଦଳାଇପାରିବେ ନାହିଁ।

ସାଢ଼େ ଚାରି କୋଟି ଓଡ଼ିଆ ଚାହିଁଲେ ମାତ୍ର ଓଡ଼ିଶା ବଦଳିବ।

ଆମେ ବିକାଶକୁ କେବଳ ରାସ୍ତା, ସେତୁ କିମ୍ବା ବଡ଼ ବଡ଼ କୋଠା ସହ ଯୋଡ଼ି ଦେଉ। କିନ୍ତୁ ପ୍ରକୃତ ବିକାଶ ସେତେବେଳେ ହେବ -

ଯେତେବେଳେ ଓଡ଼ିଶାର କୌଣସି କୋଣରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଗୋଟିଏ ଶିଶୁ କହିପାରିବ - "ମୋର ସ୍ୱପ୍ନ ପୂରଣ ପାଇଁ ମୋତେ ନିଜ ମାଟି ଛାଡ଼ିବାକୁ ପଡ଼ିବ ନାହିଁ।"

ସେହି ଦିନ ଆମେ କହିପାରିବା - ହଁ, ଆମେ ସତରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଛୁ।

ବନ୍ଧୁଗଣ, ଆମେ ଇତିହାସର ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସମୟରେ ଠିଆ ହୋଇଛୁ।

ଆଜି ଆମେ ଯାହା କରିବା, ଆସନ୍ତା ପଚାଶ ବର୍ଷର ଓଡ଼ିଶା ସେହି ଉପରେ ଛିଡ଼ା ହେବ।

ଆସନ୍ତୁ, ଆଜିଠାରୁ ଆମେ ଗୋଟିଏ ସଂକଳ୍ପ ନେବା।

ଆମେ କେବଳ ଅଭିଯୋଗ କରିବା ନାହିଁ। ଆମେ କେବଳ ସମାଲୋଚନା କରିବା ନାହିଁ। ଆମେ ଅପେକ୍ଷା ମଧ୍ୟ କରିବା ନାହିଁ ଯେ କେହି ଆସି ଓଡ଼ିଶାକୁ ବଦଳାଇଦେବେ।

ଆମେ ନିଜେ ସେହି ପରିବର୍ତ୍ତନର ଅଂଶ ହେବା।

ଇତିହାସ ଆମକୁ ଗୋଟିଏ ପ୍ରଶ୍ନ ନିଶ୍ଚୟ ପଚାରିବ -

"ଯେତେବେଳେ ଓଡ଼ିଶା ଆପଣଙ୍କୁ ଡାକିଥିଲା, ସେତେବେଳେ ଆପଣ କେବଳ ଦେଖୁଥିଲେ, ନା ଆଗକୁ ଆସି ନିଜ ଦାୟିତ୍ୱ ପାଳନ କରିଥିଲେ?"

ମୋର ବିଶ୍ୱାସ - ଓଡ଼ିଆ ଜାତିର ଉତ୍ତର ଇତିହାସ ଗର୍ବର ସହ ଲେଖିବ।

ଆସନ୍ତୁ, ଆମେ ସମସ୍ତେ ମିଶିକି ଆମର ଦାୟିତ୍ୱ ପାଳନ କରିବା।

ବିକଶିତ ଓଡ଼ିଶା ସେତେବେଳେ ହିଁ ସମ୍ଭବ, ଯେତେବେଳେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଓଡ଼ିଆ କହିବେ -

"ଓଡ଼ିଶା କେବଳ ମୋର ରାଜ୍ୟ ନୁହେଁ। ଏହା ମୋର ଦାୟିତ୍ୱ।"

See also: ବିକାଶର ରଥ · ଆମ ପାଳି